fghf

یا صاحب الزمان علیه السلام

تاریخ ارسال : چهارشنبه 24 آبان 1391  ساعت 18 و 36 دقیقه و 03 ثانیه  | نویسنده :   مهدی ملاصادقی

شعر برقعی



چشم واكن احد آیینه عبرت شد و رفت

دشمن باخته بر جنگ مسلط شد و رفت

آنكه انگیزه اش از جنگ غنیمت باشد

با خبر نیست كه طاعت به اطاعت باشد

داد و بیداد كه در بطن طلا آهن بود

چه بگویم كه غنیمت ركب دشمن بود

داد و بیداد برادر كه برادر تنهاست

جنگ را وامگذارید پیمبر تنهاست

یك به یك در ملا عام و نهانی رفتن

همه دنبال فلانی و فلانی رفتند

همه رفتند غمی نیست علی می ماند

جای سالم به تنش نیست ولی می ماند

مرد آن است كه تا لحظه آخر مانده

دشمن از كشتن او خسته شده در مانده

در دل جنگ نه هر خار وخسی می ماند

جگر حمزه اگر داشت كسی می ماند

دیگرانی كه به هنگامه تمرد كردند

جان پیغمبر خود را سپر خود كردند

مرد مولاست كه تا لحظه آخر مانده

دشمن از كشتن او خسته شده درمانده

مرد آن است كه تا سر به قدم غرق به خون

آن چنانی كه علی از احد آمد بیرون

می رود قصه ما سوی سرانجام آرام

دفتر قصه ورق می خورد آرام آرام

می رسد قصه به آنجا كه علی دلتنگ است

می فروشد زرهی را كه رفیق جنگ است

چه نیازی دگر این مرد به جوشن دارد

وان یكاد از نفس فاطمه بر تن دارد

فاطمه با رایحه گل آمد

ناگهان شعر حماسی به تغزل آمد

می رود قصه ما سوی سرانجام آرام

دفتر قصه ورق می خورد آرام آرام

می رسد قصه به آنجا كه جهان زیبا شد

با جهاز شتران كوه احد برپا شد

و از آن آینه با آینه بالا می رفت

دست در دست خودش یك تنه بالا می رفت

تا شهادت بدهد عشق ولی الله است

پله در پله از آن ماذنه بالا می رفت

پیش چشم همه دست پسر بنت اسد

بین دست پسر آمنه بالا می رفت

گفت این بار به پایان سفر می گویم

بارها گفته ام و بار دگر می گویم

راز خلقت همه پنهان شده در عین علی است

كهكشان ها نخی از وصله نعلین علی است

گفت ساقی من این مرد و سبویم دستش

بگذارید كه یك شمّه بگویم دستش

هر چه در عالم بالاست تصرف كرده

شب معراج به من سیب تعارف كرده

واژه در واژه شنیدند صدا را اما

گفتنی ها همگی گفته شد آنجا اما

سوخت در آتش و بر آتش خود دامن زد

آنكه فهمید و خودش را به نفهمیدن زد

می رود قصه ما سوی سرانجام آرام

دفتر قصه ورق می خورد آرام آرام

كوچه آذین شده در همهمه آرام آرام

تا قدم رنجه كند فاطمه  آرام آرام

شهر در غفلت همواره خود آسوده

كوچه آذین شده با چادر خاك آلوده

شهر این بار كمر بسته به انكار علی

ریسمان هم گره انداخته در كارعلی

بگذاید نگویم كه احد می لرزد

در و دیوار از این قصه به خود می لرزد

گفت در می زنند ، مهمان است

گفت آیا صدای سلمان است ؟

این صدا نه صدای طوفان است

مزن این خانه مسلمان است

مادرم رفت پشت در اما ...

گفت آرام ما خدا داریم

ما كجا كار با شما داریم؟

و اگر روضه ای به پا داریم  ...

پدرم رفته ما عزاداریم  ...

پشت در سوخت بال و پر اما ...

می رود قصه ما سوی سرانجام آرام

دفتر قصه ورق می خورد آرام آرام

می نویسم كه شب تار سحر می گردد

یك نفر مانده از این قوم كه بر میگردد

 

سید حمید رضا برقعی

تاریخ ارسال : چهارشنبه 24 آبان 1391  ساعت 17 و 13 دقیقه و 32 ثانیه  | نویسنده :   مهدی ملاصادقی

خــانه خـورشــیــد


بـاز غـــم امـد به سراغ دلم ........امـدو افـروخـت چراغ دلـم

بـاز غـم اهـنگ دلـم می کـند .......بی خبـر از اب و گلم می کـند

چـنگ چـو برچـنگ دل من زند......راه متـن سـوختـه خرمن زنـد

دل به غـمش،صافی و بیغش شده ست  ......دل تو مگوپاره اتش شده ست

       از شـرر دردبــر افــروتــه.......شمـع شـده، اب شـده، سوخته

در قـفـس سینه قـراریش نـیست ........بامن دل سوخته کاریش نیست

زمـزه ای در دل شـب می کنـد .......گمشـده خویش ،طلـب می کند

       وِردِلبـش زمزمه دوست،دوست .....منـتظر امدنـش ،اوسـت، اوسـت

دیـده من لـحظـه شمـاری کند.......... تا به رخـش ایـنه داری کـند

سنـگرم از جـلوه منوّرشـده ست........دامنم از اشک ، مـطهر شده است

اشـک به شـوق امـاده یاری کنـد.........در دل شب اینـه کـاری کـند

دیـده پر از اشـک و دلم پر زه خون..........یک دوقدم ماند،فقط تا جنون

باز دل من ره سـودا گـرفـت........کار جـنون اسـت کـه بالا گرفـت

نبـض من اهـنگ دگر می زند..... این دل شب کیسـت که در می زنـد؟

ای دل قافل به خدا اوست،نیست؟.....انکه زد اهسته به در ، دوست نیست؟

گرکه نه یار است پس این بوی کیست؟.....عطر خوش خرمن گیسوی کیست؟

راه قــــرار دل من می زنـد.........چنـگ به تـار دل من مـی زنـد

انـجمن افـروز شب تاری است .......با مّنّش اینـگونه سر یـاری اسـت

گاه به این دل شده سرمی زنـد...... اوسـت که اهسـته به در مـی زنـد

با دل من گـرم سـخن می شـود .......هـمدم تنهـایی مـن می شـود

امـده ان مایـه امیـد مـن.........در دل شـب سر زده خـورشیده من

انچـه نمـی داشتم امـید شـد........سنگـر من خـانه خورشـید شـد

امــد و در خـانه دل خانـه کـرد ......زلف پریشـان مرا شانـه کـرد

دسـت نـوازش به سرم مـی کشیـد .......بیشتراز پیشـترم مـی کشیـد

در نـگهـش راه نـهان خـفته بـود.....راز نهان دوجـهان خـفته بـود

بام و در از بوی خدا پرشده سـت......بوی خدا در همه جا پرشده سـت

مـن شده ام محـو سـراپـای او........دیده مـن غـرق تـماشـای او

وِردِ لب من همه یا مهدی سـت........و انچه کنم زمزمه یا مهدی سـت

زمزمه من نه همین ذکر اوسـت.......سنگ به شوق امده تکبیر گوسـت

نام خوشش نقش نگین من است.......عشق رخش مذهب و دین من است

سلطـنت عـشق به  نام ویسـت........خـضر نبی پـیر غلام وی سـت

امـده یعقوب به دیـدار او.........یوسـف مصـری است خریـدار او

خـال رخش دانه دام افـریـن........باد بر این دانه و دام ، افـریـن

دل نه همین عاشق رخسار اوست.........هرچه عالم و ادم گرفتار اوست

در عجبم نخـل برومنـد دیـن.........نخـل برومند و تنومنـد دیـن

همچو منی را به کنار امده ست........فصل خزان است و بهار امده ست!

گفتمـش: اینه تـو اشـک مـن........گفت:تـوئـی اینه ای خط شـکن

کار چوبـی ماومنـی می کـنی........خـودشکنا!خود شکنی می کنـی

تون دل تو ره به خدا اشته اسـت........ره به حریـم دل ما داشـته اسـت

ورنـه اگـر دور شـوی از خـدا.........راه مـن و تو شـود از هـم جـدا

خلوت دل گرکه حرم کرده ای.........این هـمه از دولـت غـم کـرده ای

هیـچ دلـی بی اّلّم و غـم مـباد........سـایه غـم از سـر دل کـم مبـاد

هم غـم هـم سخـن درد بـاش.......غـم محـک مـرد بود ،مـرد بـاش

درد محنت زدگـان جـای اوسـت.......مادل بـی درد نـداریـم دوسـت

جـام مـرا پـر ز مـی نـور کـرد........قلـب مـرا ایـنـه طـور کـرد

با منِ دلـداده سخن گفت و رفت........قصه ای از عشق به من گفت و رفـت

رفـت و دل خاطـره انگـیز بـرد........همـره خود جان مرا نـیـز بـرد

دیـدمش از دوری که بر کوه و دشت..........همچو نسیم سحری می گذشت

 

 

مــحــمــد عــلـــی مــجــاهــدیــ{پـروانـه}

تاریخ ارسال : چهارشنبه 24 آبان 1391  ساعت 17 و 11 دقیقه و 10 ثانیه  | نویسنده :   مهدی ملاصادقی

شعری بسیار زیبا در وصف جوانان آخر الزمان


نمیدانم که از اخبار دیدم  *    ویا از مخبری ان را شنیدم

که اندرلیل معراج پیمبر   *    به هر ره جبرئیلش بود رهبر

چو بر جبریل فرمان از خدا شد  *   محمد را به باغی رهنماشد

در انجا میوههای پر بها بود   *  ز بهتر میوه هایش سیبها بود

چنان در چشم زیبا مینمودند  که ناظر را دل از کف میربودند

بران مسلوح احمد دیده را دوخت ز صانع صد هزار تا درس آموخت

رسیدش امر زان نظاره کردن  *   برای چیدن هم پاره کردن

چو چید و پاره کرد ان سیب ها را   تعجب کرد اسرار خدارا

بدید انها برونش همچو ماهند *  درونش فاسد زشت تباهند

بود حیران خرد از رنگ رویش  *  شود عاجز مشام از گند بویش

به صورت صافی بی عیب پاک است  *  به سیرت بس پلید عیب ناک است

به ظاهر عقل دل را میرباید  به باطن زجر نکبت میفزاید

نبی محترم چون این چنین دید  *  سبب ار محرم اسرار پرسید

که سر این معما را ندانم    *  نما اگه ازین سر نهانم

بگفتا این سیبهارا مثل مانند  جوان دوره اخر الزمانند

دوقسمت زان جوانهایی که هستند  * تمامی باطل شهوت پرستند

جوانانی که در ان عصر ایند  *   به ظاهر بس مجلل مینمایند

چوفارغ پاسخ روح الامین شد  محمد زین گزارشها برین شد

ولی امروز هم بعضی جوانها  به بر دارند بعضی نشانها

به قامت سرو صورت همچو ماهند  ولی تاریک عقل دل سیاهند

نه تنها روی گردان از نمازند   *  توگویی بی نیاز از بی نیازند

یکی بی تربیت همچو دواب است  اسیر نفس بند خورد خواب است

بدانید که حق بنده نواز است  * زخلقت هرچه باشد بی نیاز است

اگر کافر شوند ارض سمائی  *  چه نقصانی به ذات کبریائی

شماها چون که محتاج خدائید  *  از او شرم به خود رحمی نمائید

که ستار العیبوب است بصیر است  ولیکن دیر گیر سخت گیر است

جوانها. حیف صد حیف از جوانی  *  که گردد صرف و... قدرش را ندانی

اگر تو امت مرحومه هستی  *  علی را شیعه یزدان پرستی

نکن کاری که روی پیش مردان   *   پیامبر از توباشد روی گردان

تو را گر مذهبو ایمانو دین است  *  کجا دینو مسلمانی چنین است

تو کز غفلت نپرهیزی ز عصیان  کجا بتوان تورا گفتن مسلمان؟

چرا عاقل چنین تخمی را بکارد   *  که حاصل چون پشیمانی نیارد؟

مگر ترسی نداری از الهی  *  که بیند مو به مو فعل از تباهی

تو هستی حامل بار امانت  نمی شاید امانت را خیانت

اگر داری در فردای محشر   *  تمنای شفاعت از پیمبر

کنون باید شریفو پاک باشی    نه در رفتار خود بی باک باشی

به هر خوب وبدی تا میتوانی *  خدا را حاضر ناظر بدانی

که در آسایشی ازآب خاکش   *  بترسید از عذاب درد ناکش

بترسید از مکافات و ملامت   *  ز خجلتهای فردای قیامت

تاریخ ارسال : چهارشنبه 24 آبان 1391  ساعت 17 و 03 دقیقه و 34 ثانیه  | نویسنده :   مهدی ملاصادقی

...::::...گفتم...::::::::



گفتم به مهدی بر من عاشق نظر کن
گفتا تو هم از معصیت صرف نظر کن


گفتم به نام نامیت هر دم بنازم
گفتا که از اعمال نیکت سرفرازم


گفتم که دیدار تو باشد آرزویم
گفتا که در کوی عمل کن جستجویم

گفتم بیا جانم پر از شهد صفا کن
گفتا به عهد بندگی با حق وفا کن

گفتم به مهدی بر من دلخسته رو کن
گفتا ز تقوا کسب عز و آبرو کن

گفتم دلم با نور ایمان منجلی کن
گفتا تمسک بر کتاب و هم عمل کن

گفتم ز حق دارم تمنای سکینه
گفتا بشوی از دل غبار حقد و کینه

گفتم رخت را از من واله مگردان
گفتا دلی را با ستم از خود مرنجان

گفتم به جان مادرت من را دعا کن
گفتا که جانت پاک از بهر خدا کن

گفتم  ز هجران تو قلبی تنگ دارم
گفتا ز قول بی عمل من ننگ دارم

گفتم دمی با من ز رافت گفتگو کن
گفتا به آب دیده دل را شستشو کن

گفتم دلم از بند غم آزاد گردان
گفتا که دل با یاد حق آباد گردان

گفتم که شام تا دلها را سحر کن
گفتا دعا همواره با اشک بصر کن

گفتم که از هجران رویت بی قرارم
گفتا که روز وصل را در انتظارم

تاریخ ارسال : چهارشنبه 24 آبان 1391  ساعت 16 و 59 دقیقه و 13 ثانیه  | نویسنده :   مهدی ملاصادقی

...::::...مجنون شدم...::::::::



مجنون شدم که راهی صحرا کنی مرا


گاهی غبار جاده ی لیلا، کنی مرا


کوچک همیشه دور ز لطف بزرگ نیست


قطره شدم که راهی دریا کنی مرا


پیش طبیب آمده‌ام، درد می‌کشم


شاید قرار نیست مداوا کنی مرا


من آمدم که این گره ها وا شود همین!


اصلا بنا نبود ز سر وا کنی مرا


حالا که فکر آخرتم را نمی­کنم


حق می­دهم که بنده دنیا کنی مرا


من، سالهاست میوه ی خوبی نداده‌ام


وقتش نیامده که شکوفا کنی مرا


آقا برای تو نه ! برای خودم بد است


هر هفته در گناه، تماشا کنی مرا


من گم شدم ؛ تو آینه‌ای گم نمی‌شوی


وقتش شده بیائی و پیدا کنی مرا


این بار با نگاه کریمانه‌ات ببین


شاید غلام خانه زهرا کنی مرا

تاریخ ارسال : چهارشنبه 24 آبان 1391  ساعت 16 و 57 دقیقه و 36 ثانیه  | نویسنده :   مهدی ملاصادقی

بیمار


بیمار می شوم که پرستاری ام کنی
خود را زمین زدم که هواداریم کنی
گوشم پر از نصیحت و حرف است ای رفیق
من آمادم که رفع گرفتاریم کنی
گفتی تو سنگدل شده ای خب شدم ولی
نزد تو آمدم که قلم کاریم کنی
اصلا مرا به چوب ادب بستنت چه بود ؟
اصلا که گفته بود فلک کاریم کنی ؟
نانی ز من بگیری و نانی دگر دهی
بر تو نیامده که دل آزاریم کنی
رودست خوردم از همه حتی زدست خویش
کی خواستم که کاسب بازاریم کنی ؟
فریادم از قلیلی آب و طعام نیست
من جار می زنم که شبی جاری ام کنی
با من دوباره قصه شاه و گدا نخوان
حیف است صرف قصه تکراریم کنی
من اختیار خویش به دست تو داده ام
حیف است وقف آتش اجباری ام کنی
فردا بیا و نامه ما را به آب ده
ز آن بیشتر که مجرم طوماری ام کنی
اوقات خویش ز ناله ام اعلام می شوند
وقتش رسیده ساعت دیواری ام کنی
دعوای ما به قوت خود باقی است و باز
من بر همان سرم که سحر یاری ام کنی

تاریخ ارسال : چهارشنبه 24 آبان 1391  ساعت 16 و 56 دقیقه و 13 ثانیه  | نویسنده :   مهدی ملاصادقی

آقا اجازه!



آقا اجازه! این دو سه خط را خودت بخوان!
قبل از هجوم سرزنش و حرف دیگران

آقا اجازه! پشت به من کرده قلبتان
دیگر نمی دهد به دلم روی خوش نشان!

قصدم گلایه نیست، اجازه! نه به خدا!
اصلا به این نوشته بگویید «داستان»

من خسته ام از آتش و از خاک، از زمین
از احتمال فاجعه، از آخرالزمان!

آقا اجازه! سنگ شدم، مانده در کویر
باران بیار و باز بباران از آسمان

-
اهل بهشت یا که جهنم؟ خودت بگو!
-
آقا اجازه! ما که نه در این و نه در آن!

«
یک پای در جهنم و یک پای در بهشت»
یا زیر دستهای نجیب تو در امان!

آقا اجازه!............................
.......................................!

باشد! صبور می شوم اما تو لااقل
دستی برای من بده از دورها تکان...
 

آقا اجازه خسته ام از اینهمه فریب!

آقا اجازه! خسته ام از این همه فریب،
از های و هوی مردم این شهر نا نجیب.

آقا اجازه! پنجره ها سنگ گشته اند،
دیوارهای سنگی از کوچه بی نصیب.

آقا اجازه! باز به من طعنه می زنند
عاشق ندیده های پر از نفرت رقیب.

«
شیرین»ی وجود مرا «تلخ» می کنند
«
فرهاد»های کینه پرست پر از فریب!

آقا اجازه! «گندم» و «حوا» بهانه بود،
«
آدم» نمی شویم! بیا: ماجرای «سیب»!

باشد! سکوت می کنم اما خودت ببین..!
آقا اجازه! منتظرند اینهمه غریب....

تاریخ ارسال : چهارشنبه 24 آبان 1391  ساعت 16 و 54 دقیقه و 05 ثانیه  | نویسنده :   مهدی ملاصادقی

..:::...بـــوی مــحرم...::..


بسم رب الحسین {علیه السلام}

فرارسیدن ماه خدا {محرم} به ساعت قدس مولی مون

مهدی عج و شما شیعیان تسلیت می گم.

می گن امام رضا ع و قتی ماه محرم که می رسید دور تا دور خونشونا

مشکی پوش می کردن و عزادار جد

غریبشون می شدن . 

من یه شعر بسیار زیبا براتون آماده کردم از سید حمیدرضا برقعی



با اشك هاش دفتر خود را نمور كرد                     در خود تمام مرثیه ها را مرور كرد

ذهنش ز روضه های مجسم عبور كرد                  شاعر بساط سینه زدن را كه جور كرد

 

احساس كرد از همه عالم جدا شده ست

در بیت هاش مجلس ماتم به پا شده ست

 

در اوج روضه خوب دلش را كه غم گرفت          وقتی كه میزو دفتر و خودكار دم گرفت

وقتش رسیده بود به دستش قلم گرفت                   مثل همیشه رخصتی از محتشم گرفت

 

باز این چه شورش است كه در جان "واژه" هاست

شاعر شكست خورده ی طوفان "واژه" هاست

 

بی اختیار شد قلمش را رها گذاشت                      دستی ز غیب قافیه را كربلا گذاشت

یك بیت بعد واژه لب تشنه را گذاشت                    تن را جدا گذاشت و سر را جدا گذاشت

 

حس كرد پا به پاش جهان گریه می كند

دارد غروب فرشچیان گریه می كند

 

با این زبان چگونه بگویم چه ها كشید                   بر روی خاك وخون بدنی را رها كشید

او را چنان فنای خدا، بی ریا كشید                        حتی براش جای كفن؛ بوریا كشید

 

در خون كشید قافیه ها را، حروف را

از بس كه گریه كرد تمام لهوف را

 

اما در اوج روضه كم آورد و رنگ باخت              بالا گرفت كار و سپس آسمان گداخت

این بند را جدای همه روی نیزه ساخت                 خورشید سر بریده غروبی نمی شناخت

 

بر اوج نیزه گرم طلوعی دوباره بود

او كهكشان روشن هفده ستاره بود

 

خون جای واژه بر لبش آورد و بعد از آن...          پیشانیش پر از عرق سرد و بعد از آن...

خود را میان معركه حس كرد و بعد از آن...         شاعر برید و تاب نیاورد و بعد از آن...

 

در خلسه ای عمیق خودش بود و هیچ كس

شاعر كنار دفترش افتاد از نفس

تاریخ ارسال : چهارشنبه 24 آبان 1391  ساعت 16 و 51 دقیقه و 37 ثانیه  | نویسنده :   مهدی ملاصادقی

افسر مافوقم عباس علی (ع)

...:::.. یا حضرت عباس ع...:::..


نام من سرباز کوی عترت است ،


دوره آموزشی ام هیئت است .


پــادگــانم چــادری شــد وصــله دار ،


سر درش عکس علی با ذوالفقار .


ارتش حیــدر محــل خدمتم ،


بهر جانبازی پی هر فرصتم .


نقش سردوشی من یا فاطمه است ،


قمقمه ام پر ز آب علقمه است .


رنــگ پیراهــن نه رنــگ خاکــی است ،


زینب آن را دوخته پس مشکی است .


اسـم رمز حمله ام یاس علــی ،


افسر مافوقم عباس علی (ع)

تاریخ ارسال : چهارشنبه 24 آبان 1391  ساعت 16 و 47 دقیقه و 38 ثانیه  | نویسنده :   مهدی ملاصادقی
کل صفحات :3
1
2
3
«««بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان

اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَهِ بنِ الحَسَن
خدایا، ولىّ‏ ات حضرت حجّه بن الحسن

صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی
که درودهاى تو بر او و بر پدرانش باد

هَذِهِ السَّاعَهِ وَ فِی کُلِّ سَاعَهٍ
در این لحظه و در تمام لحظات

وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ
سرپرست و نگاهدار و راهبر و یارى گر

دَلِیلًا وَ عَیْناًحَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ
و راهنما و دیدبان باش، تا او را به صورتى

طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا"

که خوشایند اوست ساکن زمین گردانیده،
و مدّت زمان طولانى در آن بهره‏مند سازى»»»»
سلام بر مهدی (عج) و روزی که می آید و آن روز....
آرزو دارم وقتی مهدی موعود می آید در رکاب حضرت شهید بشوم
آروز دارم وقتی حضرت می آید اگر مرا لایق دانست یکی از سربازانش باشم
آرزو دارم که با مهدویت زندگی بکنم
همین که هر روز به یادش می افتم و بغضم می گیرد
اما دیگر توان این را ندارم که از خود حرکتی بکنم
و با قدم های کوچک خود به یاری او بشتابم
گناه این مردم مانع این می شود
که کسی بتواند یار مهدی باشد
اما دلم به این خوش است که همیشه از او یاد می کنم
همیشه صدا می زنم مهدی جان!!!
آخ که فقط نام مبارکش دلم را به لرزه می اندازد
یا مهدی!! قربان چشمایت بشوم که هر روز برای گناه من گریه می کنی
تا عذاب برایم نیاید
دنیا دیگر دارد تمام می شود
ای خدای مهربان!!!
نظری به این دنیا بکن!
یا مهدی!!
نظری بر ما بنده ضعیف بکن!!!
چشم ما همیشه با اشک خود راه را برای آمدن تو شست و شو می دهد
پس بیا قبل از اینکه اشک چشم هایمان خشک شود
یا مهدی جان!!!!
بیا.............................
وبلاگ بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود عجّل الله تعالی فرجه و الشریف شعبه زرقان ، با هدف ترویج فرهنگ مهدوی وبا استعانت از خداوند متعال وامدادهای حضرت ولیعصر عجّل الله تعالی فرجه و الشریف فعالیت خود را آغاز نموده است و إن شاء الله با همیاری شما عزیزان طی طریق خواهد نمود...
و اما کانون فرهنگی حضرت مهدی موعود (عج) :
این کانون از سال 1390 مصادف با عید سعید غدیر تحت حمایت بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود (عج) فارس با حضور حاج آقا حدائق مدیریت محترم بنیاد فارس با مدیریت امام جمعه محترم شهر حاج آقا موحدی در شهر زرقان افتتاح گردید که فعالیتهای فرهنگی مهدوی را در راس برنامه های خود دارد.



اللهم عجّل لولیّك الفرج
07124224434
  لشکر رزمنده انصار المهدی موعود (عج) زرقان  
  یا مهدی  
  ادرکنی  
  بسم الله الرحمن الرحیم  
  اللّهُمَّ صَلِّ علی مُحَمَّدْ وَ آلِ مُحَمَّدْ  
  وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ وَحْشُرْنا مَعَهُمْ  
  وَالْعَنْ أعْدائَهُمْ اَجْمَعینْ  
   
  التماس دعا  
  خدایا،توفیق فرمانبرى،و دورى از نافرمانى،و درستى نهاد و شناخت واجبات را روزى ما بدار  
  ما را به هدایت و پایدارى گرامى دار  
  و زبانمان را به راستگویى و حكمت استوار ساز  
  اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَهِ بنِ الحَسَن  
  صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ  
  فِی هَذِهِ السَّاعَهِ وَ فِی کُلِّ سَاعَهٍ  
  وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناً  
  حَتَّی تُسْکِنَهُ اَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا"  
  برحمتک یا ارحم الراحمین  
  بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحیمِ  
  أنْتَ اللهُ الَّذی لٰا إلٰهَ إلّا أنْتَ، مُبْـدِئُ الْخَلْقِ وَمُعیدُهُمْ وَأنْتَ اللهُ الَّذی لٰا إلٰهَ إلّا أنْتَ، مُدَبِّـرُ الْاُمُورِ  
  وَ بٰاعِثُ مَنْ فِی الْقُبُورِ، وَ أنْتَ اللهُ الَّذی لٰا إلٰهَ إلّا أنْتَ الْقٰابِضُ الْبٰاسِطُ  
  وَ أنْتَ الله الَّذی لٰا إلٰهَ إلّا أنْتَ، وٰارِثُ الْأرْضِ وَمَنْ عَلَیْهٰا.  
  أسْئَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذی إذٰا دُعیتَ بِهِ أجَبْتَ، وَإذٰا سُئِلْتَ بِهِ أعْطَیْتَ  
  وَ أسْئَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ أهْلِ بَیْتِهِ، وَ بِحَقِّهِمُ الَّذی أوْجَبْتَهُ عَلیٰ نَفْسِكَ  
  أنْ تُصَلِّیَ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَ ٰالِ مُحَمَّدٍ، وَ أنْ‌ تَقْضِیَ لی حٰاجَتی، السّاعَةَ السّاعَةَ،  
  یٰا سَیِّدٰاهُ، یٰا مَوْلٰاهُ، یٰا غِیٰاثٰاهُ، أسْئَلُكَ بِكُلِّ اسْمٍ سَمَّیْتَهُ بِهِ نَفْسَكَ، وَاسْتَأْثَرْتَ  
  بِهِ فی عِلْمِ الْغَیْبِ عِنْدَكَ أنْ تُصَلِّیَ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَ ٰالِ مُحَمَّدٍ، وَ أنْ تُعَجِّلَ خَلٰاصَنٰا  
  مِنْ هٰذِهِ الشِّدَّةِ، یٰا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَالْأبْصٰار، یٰا سَمیعَ الدُّعٰآءِ،‌إنَّكَ عَلیٰ كُلِّ شَیْءٍ قَدیرٌ،  
  بِرَحْمَتِكَ یٰا أرْحَمَ الرّاحِمین  
یک روز می افتد ؛
آن اتفاق خوب را می گویم ...
من به افتادنی که برخاستن اوست ایمان دارم ؛
هر لحظه ، هر روز ، هر جمعه ...
اللهم عجل لولیک الفرج
  بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ  
  لا اِلهَ اِلا اللَّهُ  
  عَلَیْهِ تَوَكَّلْتُ  
  وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظیمِ  
 
  یا مهدی ادرکنی  
 السلام علی جمیع المعصومین علیهما السلام  
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ لا اِلهَ اِلا اللَّهُ عَلَیْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظیمِ ما شآءَ اللَّهُ كانَ وَ مالَمْ یَشَاْ لَمْ یَكُنْ اَشْهَدُ اَنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّشَیْئٍ قَدیرٌ وَ اَنَّ اللَّهَ قَدْ اَحاطَ بِكُلِّ شَیْئٍ عِلْماً اَللّهُمَّ اِنّى اَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسى وَ مِنْ شَرِّ كُلِّ دآبّةٍ اَنْتَ اخِذٌ بِناصِیَتِها اِنَّ رَبّى عَلى صِراطٍ مُسْتَقیمٍ